Nene en Jos in Davao

Kerst 2009

2010-01-02T15:51:00.002+08:00

Nou, kerst en oud&nieuw zijn voorbij, tijd voor m'n kerstervaring.

Kerstavond zijn Nene en ik ( op de motor onderweg naar huis ) geschept door een spookrijdende motor. Hij raakte ons aan de rechterkant en we klapte aan de linkerkant tegen het beton. Nene werd al snel door ( toevallig bekende ) omstanders naar de kant gehaald. Helemaal hysterisch. Ik stond op om de motor uit te zetten en Nene's schoenen naar de kant te brengen. Toen ik naar m'n eigen voet keek snapte ik waarom alles niet zo ging zoals ik wilde. M'n grote teen hing nog maar aan een stukje vel en de binnenkant van m'n voet was een grote bloed en vleesmassa. Op m'n linkerhand zaten een paar schaafwonden en een flinke jaap, bewegen ging ook niet meer. Toen maar effe gaan zitten . Nu wist ik waarom Nene zo hysterisch deed, ze had het al gezien. En ik maar naar haar schreeuwen of ZIJ niks had. Maar dat viel allemaal geloof ik wel mee. Onmiddellijk stopte er een taxi om ons naar het ziekenhuis te brengen. Dit aanbod vriendelijk afgewezen want ik had al schade genoeg en heb die nep-ambulances al een paar keer zien rijden, mij niet gezien.
De politie was snel ter plaatsen, ambulance 3 minuten later. Op de brancard en de wagen in. Ondertussen dacht de agent eerst een grondig onderzoek te moeten doen maar toen Nene hem ( iets minder hysterisch ) toeschreeuwde dat haar husband lag dood te gaan is ie maar gestopt. Meteen in de ambulance kenbaar gemaakt dat ik naar Davao Docters Hospital wilde.Daar aangekomen direct naar de 1e hulp. Werd geholpen binnen 3 minuten. Het was er lekker rustig dus meteen alle aandacht. Infuus, wonden schoonmaken, x-ray, alles ging razendsnel. Ik werd geholpen door een Indonesische resident-arts die prima engels sprak. In overleg met hem besloten dat er aan de teen in ieder geval NIET meer gesleuteld zou worden. Ik had namelijk geen zin in allerlei geëxperimenteerd en vervolg-operaties. Wel was het misschien nodig om pinnen te zetten in de andere 3 gebroken tenen. Maar dat zou tijdens de operatie bekeken worden.Meteen was er een kamer voor me vrij dus we konden naar boven en effe bijkomen van de klap. Nene had ondertussen ook een paar x-ray's gehad, gekneusde voet, niks gebroken. Dokter kwam ook nog effe langs, volgende dag om 10 uur zou ik geopereerd worden, algehele anesthesie i.c.m. ruggeprik. Door de pijnstillers toch nog wat kunnen slapen. Wel paar keer wakker gemaakt door zustertjes met spuiten antibiotica, bloeddrukmeter en temperatuurmeter. Ook werden in de loop van de nacht nog allerlei allergietesten gedaan.

De volgende dag wat bezoekjes van div. artsen, meer allergie-tests en klokslag 10 uur naar de operatie-kamer.Ondertussen was Nene nog wel effe naar de eatery gegaan om wat kerst-bestellingen te koken, de schat. Bloed kruipt waar het niet gaan kan. Na 1 spuitje zag ik de wereld aan als een doedelzak en na het 2e spuitje lag ik weer op m'n kamer. De chirurg kwam even langs om het eindresultaat te vermelden : grote teen geamputeerd, 3 gebroken tenen niks aan gedaan behalve gezet, diverse japen ( totale lengte 25-30 cm ) gehecht, helaas was er ook een gedeelte waarvan het vel gewoon verdwenen was. Misschien was daar later een huid-transplantatie voor nodig. Wel een gipsen brace om alles een beetje recht te houden. Linkerhand 3 hechtingen en losse botsplinters.s'-Middags al meteen bezoek van een Nederlandse kennis en wat bekenden. Meer antibiotica, bloeddruk en temperaturen.

Om een lang verhaal kort te maken, afgelopen maandagmiddag ( gewapend met krukken ) weer naar huis. Kan zelf het verband verwisselen, wond verschonen en met die krukken kan ik lekker uit de voeten. A.s. maandag weer terug naar het ziekenhuis.

Nog effe over de ziekenhuizen hier. Heb zelf nog nooit in Nederland inhet ziekenhuis gelegen maar wel veel gezien. Wat mij betreft doet het Davao Docters Hospital niet onder voor de ziekenhuizen in Nederland. De professionaliteit/kwaliteit waar ik mee geholpen ben door zowel artsen als verplegers, de netheid en kwaliteit van de kamer, gebruikte materialen enz. enz. zijn daar in mijn ogen prima in orde en doen zeker niet onder voor een ziekenhuis. Sterker nog wat bed-side-manners betreft kunnen de geneesheren en verpleegsters in NL nog wat leren.

Tot zover mijn kerstverhaal, gelukkig hebben we de foto's nog !

2008-11-16T15:27:00.001+08:00

Voor de liefhebbers, alle foto's die ik gemaakt heb ( ong. 150 ) staan hier :

http://s164.photobucket.com/albums/u4/josv/Jose%20Abbas%20Santos/Jose%20Abad%20Santos/

Dag 5, de terugweg.

2008-11-16T15:17:00.002+08:00

Drukte van belang in huis. Alles werd ingepakt, uitgepakt en weer her-ingepakt. Het busje zou om 12 uur aan de weg staan om ons op te pikken. Na het ontbijt kwam er iemand binnen met een simpele mededeling : busje komt niet !! Versnellingsbak kapot !! Iedereen de pleur in natuurlijk, want 5 dagen in zo'n gat als dit is wel genoeg. Waarom ik in de lach schoot heb ik maar niet uitgelegd. Kan moeilijk zeggen dat ik zoiets wel verwachtte ! Gelukkig waren er 2 zeventienjarige studenten in het gezelschap die de volgende dag ( maandag ) allerlei verplichtingen hadden op school. Die hadden zoiets : dit gaat mij niet gebeuren, niet nog langer hier ! Als een speer gingen ze naar de weg om na 2 uur terug te komen met de mededeling dat ze een busje hadden aangehouden richting zuiden, en die ons op de terugweg wel mee wilde nemen. Mazzel dus. Vertrektijd werd nu wel wat later maar dat gaf niks.
Het varken was ondertussen begonnen om z'n eigen gift-wrap op te vreten.

Onze kado's waren ondertussen ook gearriveerd.

En omdat de native-chicken in Davao zo duur is heeft Nene er nog maar 1 bijgekocht.

Voor de rest ging mee : airplant, orchideeen, minstens 10 kilo bananen ( die nu allemaal tegelijk rijp zijn en dus niet weg te tremmen !!! ) en kokoswater. Wat de rest van het gezelschap allemaal meenam weet ik maar ik telde ik 5 rijstzakken gevuld met ???.

Oja, en het varken natuurlijk !!

Omdat het mooi weer was stond iedereen klaar om af te dalen naar de weg ( met alle rotzooi ) toen Nene plotseling de gulle dame uit ging hangen en "effetjes" de karabouw inhuurde voor 50 pesos. Persoonlijk vond ik het een geweldig idee, de rest vond het " zonde van je geld " maar laadde wel alles op natuurlijk !.

Bij de bus aangekomen bleek dat deze een slag kleiner was dan degne waarme we gekomen waren, ook het dakterras ontbrak. Maar de bijrijder reisde alsnog op het dak samen met wat rijstzakken.

Het zou dus nog wat krapper worden dan op de heenweg. Het varken had mazzel. Die had zich tijdens de karabouw-tocht los weten te wurmen. Daar er geen know-how aanwezig was om hem weer terug in te pakken mocht hij blijven.
De terugweg verliep makkerlijker dan de heenweg. Het was droog en licht. Helaas was de chauffeur een stuk minder. Het leek wel of ie voor donker in Davao terug wilde zijn. Gelukkig wel een paar plaatjes kunnen maken.

S'avonds uurtje of 9 waren we weer heelhuids thuis.
Btw, de bruine dame is ondertussen al in de soep van de Savour Queen belandt !

De andere 2 laten we maar leven. Tis best wel gezellig dat gekneuter van die 2 voor het huis.

Dag 4, Allerheiligen

2008-11-16T14:57:00.002+08:00

Allerheiligen betekent hier, graven bezoeken, graven schoonmaken, kaarsjes branden en .......... eten ! Ook dit is weer een vrouwen aangelegenheid. De kerels laten zich niet zien, zolang er geen eten ( of drank ) is. Ook was er het bericht dat, ter ere van Nene en mij, Nene's halfzuster een varken had meegenomen zodat ook deze tak van de familie wat behoorlijks te eten had. Eerste stop was dus het huis van Nene's halfbroer. Aan het gegil te horen kwamen we net te laat voor de doodsteek.

Daarna kreeg ik een complete spoedcursus " Lechon ". Volgens iedereen is Gomer ( Nene's halfbroer dus ) DE expert van het dorp. Heeft voor alle grote ketens hier in Davao gewerkt. Waarschijnlijk zoop ie teveel, anders had ie nu niet in een of ander bergdorpje gewoond. Maar ik moet echt zeggen, de man wist wat ie deed !

Ondertussen bezochten Nene, haar broer Boy en ik het graf van haar vader. Hier kon je zien dat Nene van de arme Racosalem-tak is en er geen echte Racosalem-dochters zijn in het dorp, 1 grote puinhoop.

Dan is dit wel effe een ander gezicht !

Maar mede door mijn "aanwezigheid", hebben de broers belooft om in ieder geval het dak te vernieuwen en de volgende keer als we komen nemen we wat GI-sheets, verf en cement mee.

Terug naar het varken ! Op een kolenvuurtje waar we in nederland nog geen stokkie sate op gaar krijgen, hing het beestje al aardig te kleuren.

Ondertussen nog even wat pas gevallen kokoswater drinken.

Dit was ook het moment dat ( volgens mij ) Nene effe lekker d'r zelf kon zijn en samen met moeders en halfzus kon praten/klagen over al die andere zussen en nichtjes in Davao en Manilla die zwanger zijn, net geweest of het waarschijnlijk gaan worden. Echt waar, als op dat moment de rebellen me hadden ontvoerd had ze er niks van gemerkt !!

Ondertussen werd het varken onder grote hilariteit de keuken ingeparkeerd. Bamboestok was effe te lang....

Dan natuurlijk eten geblazen !!
En dan, ja, dan blijf je toch weer de witneus uit het verre buitenland en durft niemand bij je te komen zitten om ook lekker te eten, hoezeer je je best ook doet. Uiteraard werd al het eten ook doorgegeven naar de "achterhoede" maar echt lekker voel je je er niet bij. De man op de achtergrond is de echtgenoot van een nicht van Nene. Absoluut geen drinker maar een stugge roker. En daar ik altijd wel voorraad had bleef ie altijd in de buurt :-)

Na het eten begon het alweer snel te schemeren, tijd om afscheid te nemen van schoonmoeder. Zij zou nog die avond naar huis toe gaan omdat het de weg nog zo goed was. Dat het donker was maakte waarschijnlijk niks uit. Het jurkje dat Nene haar gegeven had was al ingepakt, de 15 kilo rijst was al opgegeten door de rest en het geld voor de medicijnen had ze verstopt in der knotje haar. Ook dan wordt je weer je geconfronteerd met de Filippijnse cultuur. Niks dikke pakkerd als afscheid voor moeders ( die ze misschien nooit meer ziet, althans in levende lijve ), alleen maar : geef het geld niet aan anderen !!

Snel terug naar het huis. Morgen vertrekken we weer !!!!!

Dag 3 - Naar het strand

2008-11-16T14:41:00.003+08:00

Wederom bepakt en bezakt met eten ging de hele goegemeente op weg. Helaas regende het weer.

Maar ik kreeg nu wel de kans om de weg te zien die we een paar avonden tevoren in het donker hadden afgelegd. Het valt me nu nog mee dat ik maar 1x in de modder heb gezeten !!

De oude picknick-plaats wordt weer ontdaan van nieuwe begroeing, nieuw kokosnootbladeren geplukt om de grond te bedekken.

En : Let's eat !!

Na het eten begon het op te klaren en werd het "strandweer".

Dit vissertje werd gevraagd of ie z'n buit wilde laten zien. Wilde hij wel. Toen ik wilde gaan kijken liet ie alles vallen en rende hard weg !!

Toen maar alles aan z'n broertje meegegeven.

Om 4 uur terug naar huis. Eten en slapen..................

Jose Abad Santos, dag 2

2008-11-03T18:58:00.003+08:00

Dag 2

Opstaan bij het krieken van de dag. Voor mij dan. Alles en iedereen had zich al gewassen dus ik had lekker de tijd om eens m'n camping-gevoel terug te halen, onder grote belangstelling welliswaar.

Nene is er iets handiger in ( en valt niet zo op )

Gelukkig was het ondertussen droog dus ik kon even de omgeving verkennen want ik had geen flauw benul waar ik beland was.

De dag stond in het teken van de 40e sterfdag van Nene's tante. Dat was ook de reden dat Nene's nichten naar Mangili gingen en wij ons er bij aan konden sluiten. Eerst s'ochtends een mis in de lokale kapel.

Daarna bepakt en bezakt met eten naar het graf.

Tis geheel en vrouwen aangelegengeheid. Na wat emotionele toespraken, veel gebeden en ritueel verbranden van alle bloemen e.d. was het eten geblazen.

Op de terugweg even bij Nene's stiefmoeder langs.

Terug in het huis kon er eindelijk behoorlijk gegeten worden. Geen rijst met gebakken ei maar echt vlees. Dat kon wel kloppen want het grote varken waar ik de nacht tevoren bijna over struikelde kon ik de volgende ochtend niet meer vinden. Bij navraag wees iemand me op deze jongen.

Nene's halfbroer had hem/haar in alle vroegte opgehaald en geslacht. Vandaag dat ik niet wakker werd van het gegil.
s'Avonds hoorde we dat m'n schoonmoeder ook van haar berg was afgedaald ( ong. 1 uur lopen ) en nu logeerde bij Nene's broer. Dus even op audientie bij de oude dame.

76 jaar en nog steeds goed ter been.
Vroeg naar bed, morgen picknick op het strand !

Jose Abad Santos, dag 1

2008-11-03T18:53:00.002+08:00

Dag 1 - Vertrek

Geheel tegen de Philippijnse gewoontes in vertrokken we een dag eerder dan gepland ipv een dag te laat. 8 volwassenen en 5 kinderen in een busje voor 8 personen, zonder airco maar dat was geen punt, openstaande ramen genoeg. Mee gingen : 48 eieren, 100 kilo rijst, chips, snoep, groente, minstens 5 gallon mineraalwater en weet ik wat nog meer. Volle bak dus, je kon geen vin verroeren. Gelukkig was iedereen familie, wel opgevoed, dus de sfeer zat er meteen goed in en de lucht in de bus bleef prima van kwaliteit. Tussenstop in Digos bij een eatery.

De weg was prima te berijden, chaffeur was ook een prima vent ( en nuchter ) en deed geen gekke dingen.We vertrokken met mooi weer maar helaas begon het na Melita te regenen en goed ook. Vanaf daar was de weg ook minder en werd almaar minder hoe verder we naar het zuiden reden. Ook was het al pikkedonker dus al met al geen makkelijk ritje. Tot 2x toe waarschuwde de chauffeur ons dat het beter was als ik even m'n pet wat dieper over m'n ogen ( en neus ) trok zodat eventuel "belangstellende" niet konden zien dat er een blanke in de bus zat. Dus berg op, berg af, door rivieren heen, omgevallen bomen en landslides ontwijken en dat allemaal op een geitepad, zijnde de hoofdweg. Foto's heb ik niet, wel van de terugweg. Aangekomen in de barangay Mangili stapte we uit bij het eerste huis. Het stroomde nog steeds van de regen dus eerst maar effe schuilen bij een lokale bobo. Ondertussen was het 8 uur s'avonds. GSM werkt daar niet dus eventuele hulp om te helpen sjouwen konden we niet bereiken. Dan maar alleen de noodzakelijke dingen mee en de rest later ( laten ) ophalen. Alle zaklantaarns werden te voorschijn gehaald ( mijn maglite kon ik dus weer eens nergens vinden ) en wandelen dan maar. Tocht duurde zo ongeveer 3 kwartier. Door modder klunen, door bergstromen waden, midden in een soort jungle en in het licht van een zaklantaarn. Tochtje om nooit te vergeten. Al meteen kwam uit mijn "stadse" Nene de mountain-girl te voorschijn. Hoge hakjes uit en op blote voeten verder. Ik hield trouw m'n slippers ( nep-crox ) aan voor de grip. Totdat er een in de modder bleef steken. Wel direkt terug gevonden maar toen ook maar op blote voeten verder. Conclusie : grip kwijt en wie zat er na 50 meter op z'n gat in de modder ? Yep. Wel grote lol natuurlijk bij de rest. Nep-crox maar weer aan dus. In het huis waar we aankwamen was ondertussen iedereen gaan slapen dus dikke paniek. Kaarsen aan ( dorps-aggregaat werkt alleen tussen zonsondergang en 8.30 pm ) en de maaltijd bereiden. Wij ondertussen afspoelen bij de kraan. Ondertussen had de lokale bobo z'n best gedaan want toen ik weer binnen kwam stonden de 100 kilo rijst en alle andere spullen die we hadden achter gelaten al in het huis. Koste wel 20 pesos. Iedereen effe snel eten ( rijst met gebakken ei ) en naar bed. Nene en ik kregen een apart kamertje met matras gelukkig. Alhoewel de matras wel flinterdun was lag ik tenminste niet op de grond. De rest lag verspreidt door het huis. In de woonkamer lagen er ongev. 10 op een rij !

Aan de andere kant lag ook nog Nene's nicht haar kind de borst te geven dus dat gedeelte heb ik maar even niet gefotografeerd.

Vleermuis

2008-10-23T23:18:00.003+08:00

De boom van de buren draagt een bepaald soort vrucht ( ter grote van een druif ) die de vleermuizen hier eten. Dus zo'n 3-4x per jaar is het op ons plaatsje voor, af en toe bukken geblazen als er weer eens eentje een doorstart moet maken. Maar tis wel een prachtig gezicht !!!!

Gevalletje wateroverlast

2008-10-10T22:44:00.002+08:00

Gistermiddag effe een ouderwetse tropische stortbui gehad. Ik ben nu best wel wat gewend maar deze was wel heel erg. Binnen een half uurtje stond op JP Laurel ave. voor Viktoria Plaza de hele boel blank. Dus de rubberen kaplaarsjes aangedaan en gewapend met Nene's belachelijke gele minnie mouse pluutje effe wezen kijken. Wat een prachtige taferelen krijg je dan te zien. Tegen de winkeltjes stonden honderden mensen aangeplakt, verkeer wat er normaal 6 rijen dik rijdt nu in 2 dunne lijntjes. Gestrande taxi's. Volgepakte jeepney's met nog eens tig zeiknatte studenten op het dak, iedere keer luid joelend als de boeggolf van dat ding weer een paar dappere wandelaars bijna van hun slippertjes spoelde. Ook een hoop ramptoeristen die met een big smile op hun gezicht de boel stonden te bekijken. Helaas was het donker dus fotograferen ging maar zelden goed. Toch een paar leuke plaatjes weten te maken. Jammer dat er niet op te zien is dat het water bij mij op sommige momenten zo ongeveer tot m'n kruis stond.

Familiebezoek

2008-06-01T12:13:00.003+08:00

Sinds kort zijn de kinderen van Nene's zus Mercy ( 4 stuks ) bij Danillo. Daar hij er ook 4 heeft is het daar aardig druk. Baan heeft ie niet meer dus daarom maar de hele bups naar de SQ laten komen om effe lekker bij te eten. Het leek de McDonalds wel.

Maurice jarig

2008-05-18T22:10:00.005+08:00

Veelgestelde vraag is altijd : of ik nog ongetrouwde neven heb in Holland. Nene duikt er dan altijd meteen op in want er lopen er inderdaad 2 rond. Deze dames, vaste klanten, waren wel heel erg geïnteresseerd. Zo zelfs dat Nene haar fotoalbum te voorschijn moest halen om hen de foto's van Maurice en Laurent te laten zien.

So : Maurice, congratulations and a big kiss from: Eliza, LJ en Emmy. En natuurlijk ook van Nene en mij !!

Arnold

2008-05-11T13:41:00.003+08:00

Arnold is het loopjongetje van de buren. De hele dag wordt ie heen en weer gestuurd voor k-klusjes. Ik hem hem beloofd dat ie vanaf vandaag te zien is op internet. Dus even vertalen :

This is Arnold. He is the new owner of the supermarket and the eatery next to the Savour Queen.

Volksvermaak nummer 1

2008-05-11T13:25:00.003+08:00

Van zonsopgang tot zonsondergang hoor je hier altijd wel ergens iemand "zingen". Is het niet in de vele videoke-bars, dan wel in je eigen huiskamer :-)

Speciaal voor Stéphanie

2008-05-11T13:10:00.004+08:00

12 dagen oud, de oogjes zijn al 'n beetje open. Dit zijn wel de laatste beelden want ze gaan morgen met iemand mee naar huis omdat het voor de beestjes te gevaarlijk wordt om onbeschermd buiten te blijven s'nachts ( honden, ratten, hongerige zwervers )

Rustdag

2008-05-04T12:21:00.003+08:00

Zondag, rustdag. Tijd om 1 van de nichtjes te laten komen voor de 2-wekelijkse grijze-haren-pluk-beurt. Voor de oplettende kijker : ja, het lijkt op iets wat de apen ook doen :-)

Rijst

2008-05-04T12:05:00.003+08:00

Iedere dag gaat er bij ons zo'n 5-7 kilo rijst doorheen. Dit kopen we op de markt. Door de voedsel schaarste zijn de prijzen de laatste tijd aardig omhoog gegaan. De kwaliteit is ook niet meer zoals het was. Dus moet de rijst voor gebruik eerst goed nagekeken worden op eventuele vuiligheid. Dit is een leuk klusje voor de dames in de stille periodes.

Klusjes

2008-05-04T11:41:00.003+08:00

Op zaterdagmiddag is het altijd lekker rustig. Tijd genoeg om ice-candy te maken. Dit is een mix van water, melkpoeder en instant-chokoladepoeder. Ze stoppen dit in een plastic zakje ( nee, geen condoom ) paar uur in de diepvries en je hebt een lekker chocolade-ijsje. We verkopen dit in de eatery volop ( 2 pesos per stuk, ong. 3 eurocent ). Per keer maken Nene en d'r nichtje Gingging een stuk of 200.

Geboorte-golfje

2008-05-01T22:06:00.003+08:00

Afgelopen nacht heeft de eatery-kat haar kleintjes gekregen. Ze wandelt hier een beetje rond tussen 3 eatery's, iedereen geeft haar af en toe water en eten. Moeder en 6 kinderen maken het goed !!

Volle bak in de S.Q.

2008-04-19T22:36:00.003+08:00

Slapen 2

2008-04-13T22:43:00.002+08:00

Onder dwang van Nene moest ik deze foto erbij zetten. Jaja, ik ben het !!

Motor

2008-04-13T19:10:00.002+08:00

Maandje geleden hebben we een motor gekocht. Honda XRM 125. Voordelen : geen geklooi meer met jeepney's, smallcabs of tricycles; geen parkeerproblemen; je laveert door al het drukke verkeer in de drukke stad ( verkeersregels kennen ze hier niet of nauwelijks ) en de benzine kost maar 42 pesos per liter ( 65 eurocent ). Helaas heb ik geen rijbewijs maar dat is hier ook niet echt een probleem. Zolang je je helm maar ophoudt ( mag van alles zijn ) is er niks aan de hand. Eventuele boete is nog geen 2 euro.

Flowergirl

2008-04-13T13:34:00.005+08:00

Heeft eigenlijk niks met ons te maken maar ik vind het gewoon een leuke foto. Nene's petekind Alyssa ( bloemenmeisje op ons trouwen ) is over gegaan als 1 van de beste van haar klas. Haar ouders hadden mijn camera geleent.

Favoriete leverancier !

2008-04-13T13:14:00.003+08:00

Slapen

2008-04-13T13:07:00.001+08:00

Ben er jaloers op hoe die Filippijnen kunnen slapen waar ze liggen, zitten of staan !!

Kleine heropening.

2008-04-13T12:58:00.003+08:00

Eindelijk was het zover. Nene's favoriete priester kwam langs, Fr. Senen (links). Hij kon niet bij de opening zijn dus dan maar 'n paar weken later 'n kleine heropening gehouden. Nene kent Senen al een jaartje of 19 en hield hem altijd op de hoogte van haar liefdesperikelen met mij. Dat heeft hij ook uitgebreid verteld in de preek tijdens ons huwelijk :-(

Even een kleine inhaal-slag

2008-04-13T12:46:00.004+08:00

Hoi allemaal, bij deze mijn excusses voor het uitblijven van de berichten. Door de eatery ga ik s'ochtends om zeven uur van huis ( Nene om 6 uur om naar de markt te gaan ) en zijn we pas om een uur of half 10 weer thuis. Dus dan niet altijd zin om even op m'n gemak aan de pc te gaan zitten om het verhaal bij te werken. Tis nu zondag ( dus vrij ) en lekker de tijd om het nu te doen.

Eerste witneus !

2008-02-10T10:49:00.000+08:00

Op zaterdag kregen we onze eerste Nederlandse klant. Het was Len met z'n vrouw en kind. Ik ken hem via het internet en woont bij ons in de buurt.

Grand Opening !!! De blessing.

2008-02-10T10:31:00.000+08:00

Om een uurtje of 12 brak de pleuris uit. Plotseling stonden alle genodigden ( priesters, studenten en staf van de Redemptorist ) voor de deur. Ook brachen ze het door ons bestelde varken mee. Het feest kon beginnen !!

Nazit met de familie en dus effe tijd om zelf even een hapje van het varken te proeven ( of wat er dan van over is )

Grand Opening !!! De eerste klant(en).

2008-02-10T10:21:00.000+08:00

Volgens goed bijgeloof moet de eerste ( betalende ) klant een net beschaafd jongetje zijn. Dus zo gauw de rijst was afgekoeld werd Danillo's zoontje aan een tafeltje gezet met een prak eten. Ook moest ie bij mij komen afrekenen. Zo, dat was alvast een goede start.

Zodra het eten in de display stond kregen we de volgende klant al. Het was de burman van de beautysalon. ( jaja, zo .... als het maar kan ). Het was wel het eten voor de genodigden maar geld is geld !!

Grand Opening !!! De voorbereiding.

2008-02-10T09:39:00.000+08:00

8 Februari !! De dag ervoor hebben Nene en haar zus Mercy inkopen gedaan op de markt. Ze kwamen terug met een vuilnisbak zak vol met vers vlees, tassen vol kruiden, groente e.d. Op de ochtend van de opening is Nene om 7 uur begonnen met bakken, koken, grillen. Iedereen hielp een handje mee.

Allerlaatste loodjes

2008-02-10T09:22:00.000+08:00

Pfff, zondag, eindelijk een vrije dag. Laatste dagen druk bezig geweest in de eatery. Vrijdag was de opening maar eerst nog effe wat nieuws van de dagen ervoor !

Donderdagochtend kregen we plots een telefoontje dat het reclamebord was gearriveerd. Een hele dag tevroeg ( jaja, dan kan hier dus ook !! ) Linksonder de glazen display waar het eten in uitgestald wordt. Op het kastje ernaast komen de pannen met soep en de rijstpan op te staan. Kastjes natuurlijk handwerk van m'n zwager, net als de direkteur-stoel ernaast !! Ondertussen is ook de Coca-cola kast gearriveerd ( 2 dagen te laat ). Daarnaast staat de diepvries met de voorraad vlees en de ijsblokjes.

Nog even een leuke foto uit het "gewone leven". Vandaag moet er wel e.e.a in en rond het huis gedaan worden, baby Ronan Josh ( 3 jaar ) is er ook. Uiteraard helpt ie even !!

Laatste loodjes

2008-02-06T20:10:00.000+08:00

De laatste hand wordt gelegd. Nog effe een nieuw dakzeil erop. Jammer dat ik net te laat was om een foto van Danillo te maken toen hij de paal in klom. Soms zijn het net echt apies ;-)

Gasbranders en LPG-tank hebben we nu ook. Danillo Maakt tafels voor de glazen display en de soep-terrines.

Bespreking met Coca Cola voor het plaatsen van een koelkast. We kunnen er gratis een billboard bij krijgen met de naam van ons tentje. Maar de verhouding ( 95% Coca Cola-reclame en 5% naam ) stond ons niet echt aan. Vandaag hebben we er zelf een laten maken, vrijdag wordt ie geplaatst ( hopen we )

Met een gehuurde jeepney hebben we dat laatste spullen van huis naar de eatery gebracht.

En de planten worden natuurlijk strategisch neergezet

Tafels en stoelen gearriveerd !!

2008-02-02T18:19:00.001+08:00

De tafels en stoelen zijn gearriveerd. Wel werden ze ter plekke nog even door 4 man opgeschuurd en van de laatste laklaag voorzien.

Het zijn er trouwens wel veel !!!

Klussen 2

2008-02-02T18:07:00.000+08:00

Het begint al ergens op te lijken, nieuw kastje onder de gootsteen, zeiltje erin, planken worden bekleed met plastic en Danilo ( Nene's broer ) timmert nog wat rekken in elkaar om in de keuken de potten en pannen op te bergen.

Klussen

2008-01-29T18:06:00.000+08:00

Op verzoek wat klusfoto's. Mannetje rechts-boven is m'n zwager. Hij helpt ons halve dagen. Om 1 uur s'middags moet ie naar z'n eigen werk. Uiteraard betalen we hem. Meisje links boven is een nichtje van Nene dat bezig is in het keukentje. Morgen maak ik wat meer foto's.

Bangkok

2008-01-25T18:51:00.000+08:00

Afgelopen maandag zijn we teruggekomen uit Bangkok. . De eerste 3 dagen hebben we in Pattaya gelogeerd, natuurlijk bij de Communiteit van de Redemptorist Church aldaar. Onze gids was Pater Cook ( oftewel Cookie, die ons samen met P.J ( ook priester ) van het vliegveld heeft gehaald ). Hij heeft ons her en der de leukste dingen laten zien waaronder een Boygirls-show, natuurpark met olifanten en uiteraard de full-body Thaise massage laten ondergaan ( zonder happy-end uiteraard.Daarna heeft ie ons naar Bangkok zelf gebracht.Daar hebben we zelf onze weg een beetje weten te vinden omdat er veel boedhistische bezienswaardigheden bij het hotel
in de buurt lagen.Zoals de liggende Boedha, Emerald Boedha en Gold Mountain

Op onze laatste avond heeft Patricia ons rondgeleid in de "Globe". Een bar op de 60+ verdieping van een hotel. In een ander restaurant hebben we nog ontzettend lekker gegeten.

Savour Queen

2007-12-31T08:48:00.000+08:00

Laat ik maar vast beginnen met een foto te plaatsen van ons toekomstige eet-tentje. Tis niet veel ( grote garage ) maar het ligt op een goede plek met voldoende aanloop. De huur is niet veel maar als de owner er achter komt dat het "loopt" gaat die huur vanzelf wel omhoog ben ik bang. Schilderen ga ik na onze vakantie in Bangkok. Opening is op 28 januari of 8 februari ( het gaat om de "8" in de datum !! )